بيچاره کسی که از تو ببريد، آسوده تنی که با تو پيوست...

سینه باید گشاده چون دریا
تا كند نغمه­ای چو دریا ساز
نفسی طاقت­آزموده چو موج
كه رود صد ره و بر آید باز
تن توفان­كش شكیبنده
كه نفرساید از نشیب و فراز
بانگ دریادلان چنین خیزد
كار هر سینه نیست این آواز

(هوشنگ ابتهاج)

خداوندا دلم آزاد گردان

به فضل خود تنم را شادگردان

ولکین جمله را اقرار دارم

که غرقم اندرین دریای طوفان

زیبا خواهد بود. پس همواره خداوند و زندگیت را دوست بدار. و آگاه باش که زندگی با تمام

حال و هوای ضد و نقیضش. با غم ها و شادی هایش. آرامش و بی قراری هایش هدیه ای

است از جانب خداوند که هر یک نیز حامل پیغامی هستند برای تو.

همه ما عادت کرده ایم که زیبایی را تنها در سر سبزی. شادی . بهار. گل... ببینیم حال آنکه

پاییز با آن فضای مه آلود برگ های رنگارنگ و خیال انگیزش بسیار زیباست. گاهی که از شدت

غم ها اشک بر چشمانت حلقه می بندد صورت خود را در آینه نگاه کن وقتی که قطره های

اشک فرو می ریزند وقار و عظمت چشمانت را ببین! ببین که تا چه اندازه معصوم و با شکوه

به نظر می رسی. آیا صدای فریاد محبت را در عمق چشم ها و صورتت نمی شنوی؟

این فریاد دقیقا همان فریادی است که وقتی لبخند می زنی از لبانت تا آسمان ها اوج

می گیرد.

مهربان را صدا کردم. برای خودم. آرزوها و آرمان هایم دعا کردم برای دل شکسته ام

گریستم فریاد زدم . گریه کنان طلب رحمت کردم. صدایی نیامد هیچ تغیری آشکار نشد. رو به

جلو گام برداشتم و رو به رویم پسری کوچک را دیدم روی ویلچرش نشسته بود و با

دست هایی رو به آسمان برای همه مردم دعا می کرد. بعد برای مادرش و دوست

صمیمی اش که گرفتار بیماری شده بودند دعا کرد.

اشک های زیبایش فرو می ریختند. دست هایش برای گرفتن رحمت الهی باز بود. ناگهان

ابرها کنار رفت و خورشید فروزان بر بالینش آمد.

آن روز درس بزرگی از این کودک ۵ ساله که فلج بود  گرفتم. آموختم باید اول مردم را دوست

بداری بعد خودت را. آموختم که دل بزرگ دریای همه است و دل کوچک یک نهر بی آب.

رمضان قطعه ای از بهشت خداوندی است در جهنم دنیای مادی. رمضان قطعه ای از رحمت و

مغفرت الهی است. رمضان مهمانی خداست برای بندگان خوب و شب های قدر. شب های

راز و نیاز. شب های بیان دلتنگی ها. شب های مهر و محبت. رحمت و مغفرت. عفو و بخشش

و عید سعید فطر. روز بنده نوازی. روز احساس همه زیبایی ها و روز دوستی با خدای

مهربان. روز لبخند. روز شادی. روز خنده های واقعی.

ساقی این مهمانی علی(ع) است پیامبر(ص) در راس مجلس نشسته است و علی(ع)

مجلس داری می کند. حسن(ع) و حسین(ع) به میهمانان رسیدگی می کنند. سراغی از

فاطمه(س) نیست. مجلس ساکت و بی صداست. خوب که نگاه می کنی در گوشه ای از

مجلس در کنار پیامبر (ص) فاطمه(س)را می بینی دست بر پهلو نشسته توان بلند شدن

ندارد. احوال میهمانان را نشسته جویا می شود. او باطن لیله القدر است. او مادر پیامبر(ص)

است. او مادر سروران جوانان اهل بهشت است. او محرم درد دل های علی مرتضی(ع) 

است. همه  بر سر سفره ی رحمت الهی اند. ولی زینب(س) کجاست؟ او دست بر زانوان

در کنار مجلس خیره بر سیمای حسین(ع) قطرات زیبای اشک بر گونه هایش نشسته است.

مطمئن باشید هیچ مهمانی از این مجلس گناه کار خارج نمی شود. مجلس دارش

رحمه للعالمین است. ساقی اش علی(ع) و میزبانانش ائمه اطهار.

دوستان خوبم در این شبهای عزیز دعا یادتون نره.

پ ۱: اگر خدا بداند بنده اش از گناهی پشیمان شده است پیش از آن که طلب آمرزش کند

او را خواهد بخشید. حضرت محمد(ص)

پ ۲: خداوند به تمام سوالات بندگان تنها به یک روش پاسخ می دهد: با عشق و عطوفت.

در واقعه حره در سال۶۲ هجری و یا سال قحطی مدینه، همراه عبدالله بن جعفر که در دمشق زمین‌هایی داشت به این شهر مهاجرت و در در ۱۵ رجب همان سال در همانجا درگذشت

قریه‌ای که در آن قبر زینب قرار دارد، در گذشته به راویه و اکنون به زینبیه مشهور است. در حال حاضر این قریه به شهر متصل و در هفت کیلومتری شرق دمشق قدیم به طرف فرودگاه واقع می‌باشد.

در خیابان اصلی این شهرک از دور، گنبد و ماذنه‌های قبر او دیده می‌شود. گنبد ساختمان طلائی است و در سمت شرقی و غربی آن دو مناره کاشی کاری شده قرار دارد.

در مدخل در غربی قبر زینب و سمت راست آن داخل اتاق کوچکی سه مقبره دیگر وجود دارد که یکی از آنها قبر حسین یوسف مکی عاملی متوفی ۱۳۹۷ و دیگری محسن الامین عاملی، صاحب تالیف معروف اعیان الشیعه و سومین آنها نیز دختر میرزا تقی بهبهانی می‌باشد.

فضای قبر زینب و صحن آن بصورت مربع مستطیل می‌باشد که شبستان و گنبد و حرم در وسط آن قرار گرفته و دارای چهار در ورودی می‌باشد سقف شبستان و مقبره از سه قسمت تشکیل شده که به صورت پله‌ای بر روی هم قرار دارند و گنبد نیز در وسط آن قرار یافته‌است. بر روی این گنبد جملاتی از قرآن نوشته شده و طلاکاری آن در سالهای اخیر به وسیله ایران انجام شده‌است.

در سمت شرق مجموعه، مصلای زینبیه به همت فهری زنجانی نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران در سوریه ساخته شده و مراسم نماز جماعت، دعای کمیل و نماز جمعه در آن برقرار می‌گردد. این شبستان بسیار بزرگ می‌باشد. مساحت کل مجموعه حدود ده هزار متر مربع است. در مقبره جمعا ۱۱۴ اتاق وجود دارد که ۶۴ اتاق آن در صحن بزرگ و بقیه در صحن دوم و حسینیه‌های اطراف است.

مقبره زینب در وسط حرم با ضریحی نقره‌ای و اطراف آن هشت ستون کاشی کاری شده که گنبد بر آن استوار شده وجود دارد. دیوارهای مقبره تا نصف آن سنگ سفید و بقیه آئینه کاری بوده و نمونه‌ای از هنر و معماری ایرانی اسلامی است. بنای داخل و خارج ساختمان و همچنین مناره‌ها و گنبد از حدود بیست سال پیش است ولی توسعه‌های اطراف صحن و تزئینات آنها همگی از سوی جمهوری اسلامی انجام شده‌است.

پدر

با خود گفتم: كدامين زانوان است كه مي تواند مأمن سر بي پناهي من باشد؟ ندا آمد: پدر
    با خود زمزمه كردم: كدامين ستون است كه مي تواند پناه شانه هاي خسته من باشد؟ كسي فرياد كشيد: پدر
    تا خدا فرياد كشيدم: دستهايم بي رمق است، قدرتي مي خواهم تا دوباره توانم را باز يابم. ندا آمد: پدر.
    پدر، جاري ترين كلمه وجود هستي و سيال ترين حضور عالم. بي آنكه بخواهي مي بخشد و بي آنكه بخواني اش مي آيد

پشت در ننداختی ننه
با خوب و بدم ساختی ننه
سرم رو بگیر تو دامنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت

دنیا رو می خواستی برام
عمرت و گذاشتی به پام
عشق تو فقط زیارت
نماز بود و عبادت
نماز بود و عبادت
حرف و حدیثت منم
عاشق گیست منم
سفید مثل برفه
راس راسی خیلی حرفه
راس راسی خیلی حرفه
پشت در ننداختی ننه
با خوب و بدم ساختی ننه
سرم رو بگیر تو دامنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت


به انتظار دیدنم نشستی
چفت در و به عشق من نبستی
نشستی هی خدا خدا می کنی
اسم منو همش صدا می کنه
دنیا رو می خواستی برام
عمرت و گذاشتی به پام
عشق تو فقط زیارت
نماز بود و عبادت
نماز بود و عبادت
حرف و حدیثت منم
عاشق گیست منم
سفید مثل برفه
راس راسی خیلی حرفه
راس راسی خیلی حرفه


دل ناگرونم تویی
آروم جونم تویی
دل ناگرونت منم
آروم جونت منم
دل ناگرونم تویی
آروم جونم تویی
دل ناگرونت منم
آروم جونت منم


دنیا رو می خواستی برام
عمرت و گذاشتی به پام
عشق تو فقط زیارت
نماز بود و عبادت
نماز بود و عبادت
حرف و حدیثت منم
عاشق گیست منم
سفید مثل برفه
راس راسی خیلی حرفه
راس راسی خیلی حرفه
پشت در ننداختی ننه
با خوب و بدم ساختی ننه
سرم رو بگیر تو دامنت
قربون بوی پیرهنت
قربون بوی پیرهنت
و قربون بوی پیرهنت


به انتظار دیدنم نشستی
چفت در و به عشق من نبستی
نشستی هی خدا خدا می کنی
اسم منو همش صدا می کنه
دنیا رو می خواستی برام
عمرت و گذاشتی به پام
عشق تو فقط زیارت
نماز بود و عبادت
نماز بود و عبادت
حرف و حدیثت منم
عاشق گیست منم
سفید مثل برفه
راس راسی خیلی حرفه
راس راسی خیلی حرفه

انسانم آرزوست

او شخصيتی مستقل و آزاد دارد ، امانتدار خداست ، رسالت و
مسؤوليت دارد ، از او خواسته شده است با كار و ابتكار خود زمين را آباد
سازد و با انتخاب خود يكی از دو راه سعادت و شقاوت را اختيار كند .

همانا امانت خويش را بر آسمان و زمين و كوهها عرضه كرديم ، همه از
پذيرش آن امتناع ورزيدند و از قبول آن ترسيدند ، اما انسان بار امانت
را به دوش كشيد و آن را پذيرفت . همانا او ستمگر و نادان بود
ما انسان را از نطفهای مركب و ممزوج آفريديم تا او را مورد آزمايش
قرار دهيم ، پس او را شنوا و بينا قرار داديم . همانا راه را به او
نموديم ، او خود يا سپاسگزار است و يا كافر نعمت . يا راه راست را
كه نموديم خواهد رفت و به سعادت خواهد رسيد و يا كفران نعمت كرده ،
منحرف میگردد

او ازيك كرامت ذاتی و شرافت ذاتی بر خوردار است ، خدا او را بر
بسياری از مخلوقات خويش برتری داده است . او آنگاه خويشتن واقعی خود
را درك و احساسمیكند كه اين كرامت و شرافت را در خود درك كند و خود
را برتر از پستيها و دنائتها و اسارتها و شهوترانيها بشمارد
" همانا ما بنی آدم را كرامت بخشيديم و آنان را بر صحرا و دريا
خشك و تر ) مسلط كرديم و بر بسياری از مخلوقات خويش برتری داديم
او از وجدانی اخلاقی برخوردار است ، به حكم الهامی فطری زشت و
زيبا را درك میكند..

سوگند به نفس انسان و اعتدال آن ، كه ناپاكيها و پاكيها را به او
الهام كرد
او جز با ياد خدا با چيز ديگر آرام نمیگيرد . خواستهای او بی
نهايت است ، به هر چه برسد از آن سير و دلزده میشود مگر آنكه به ذات
بی حد و نهايت ( خدا ) بپيوندد .

هماناتنها باياد او دلها آرام میگيرد
ای انسان ! توبه سوی پرورد گار خويش بسيار كوشنده هستی و عاقبت او
را ديدار خواهی كرد
نعمتهای زمين برای انسان آفريده شده است .

همانا اوست كه آنچه در زمين است برای شما آفريد .

آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است مسخر او قرار داده است پس
او حق بهرهگيری مشروع همهء اينها را دارد .
او را برای اين آفريد كه تنها خدای خويش را پرستش كند و فرمان
او را بپذيرد . پس او وظيفهاش اطاعت امر خداست .
همانا جن و انس را نيافريديم مگر برای اينكه مرا پرستش كنند .
او جز در راه پرستش خدای خويش و جزبا ياد او خود را نمیيابد

. .

از شادی پر گیرم برسم به فلک

سرود هستی خوانم در

بر حورو ملک

در آسمانها غوغا فکنم

سبو بریزم ساغر شکنم

امشب یک سر شوق و شورم

از این عالم گویی دورم

امشب یک سر شوق و شورم

از این عالم گویی دورم

اين منم آن بندهء عاصی که نامم را

دست تو با زيور اين گفته ها آراست

وای بر من، وای بر عصيان و طغيانم

گر بگويم، يا نگويم، جای من آنجاست

باز در روز قيامت بر من ناچيز

خرده می گيری که روزی کفر گو بودم

در ترازو می نهی بار گناهم را

تا بگويی سرکش و تاريک خو بودم

کفه ای لبريز از بار گناه من

کفهء ديگر چه ؟ می پرسم خداوندا

چيست ميزان تو در اين سنجش مرموز ؟

ميل دل يا سنگ های تيرهء صحرا؟

خود چه آسانست در آن روز هول انگيز

روی در روی تو از خود گفتگو کردن

آبرويی را که هر دم می بری از خلق

در ترازوی تو نا گه جستجو کردن

بر لبانم سايه ای از پرسشی مرموز

در دلم درديست بی آرام و هستی سوز

راز سرگردانی اين روح عاصی را

با تو خواهم در ميان بگذاردن، امروز

گر چه از درگاه خود می رانيم، اما

تا من اينجا بنده، تو آنجا، خدا باشی

سرگذشت تيرهء من، سرگذشتی نيست

کز سرآغاز و سرانجامش جدا باشی

من از میان ریشه های گیاهان گوشتخوار می آیم

و مغز من هنوز

لبریز از صدای وحشت پروانه ایست که او را

در دفتری به سنجاقی

مصلوب کرده بودند.

ای تو بهانه واسه موندن ای نهایت رسیدن
ای تو خود لحظه بودن تو طلوع صبح خورشید دمیدن
ای همه خوبی همه پاکی تو کلام اخر من
ای تو پر از وسوسه عشق تو شدی تمامیه زندگیه من
اسم تو هر چی که میگم همه تکرار تو حرفهای دل من
چشم تو هرجا که میرم جاریه تو چشمای منتظر من
تو رو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم
از تو تصویری کشیدم که اونو هیجا ندیدم
تو رو از نگات شناختم قصه ازعشق توساختم
تو رو از خودت گرفتم با تو یک خاطره ساختم

من از این دنیا چی می خوام دوتا صندلیه چوبی
که منو تو رو بشونه واسیه گفتن خوبی
من از این دنیا چی می خوام یه وجب زمین خالی
همونقدر که یک اتاقک بشه خونیه خیالیم
من از این دنیا چی می خوام یه جعبه مداد رنگی
بکشم رو تنه دنیا رنگ خوبی و قشنگی
ادامای دست و دلباز از تویه قلک طاقچه
بردارن بذر محبت واسه بار داریه باغچه
من از این دنیا چی می خوام دو تا صندلیه چوبی
که منو تو رو بشونه واسیه گفتن خوبی
من از این دنیا چی می خوام دوتا بال برایه پرواز
برم تا روز تولد برسم به فصل اغاز
برم پیش بچه هایی که یه لقمه نون ندارن
که یه شب با یه دل سیر چشاشونو هم بزارن
بگم قصه ها سر اومد گریه بس که بهتر اومد